ตอนนี้ยังคงอยู่ ณ โรงบาลอยู่เลยค่ะ

วันก่อนให้น้องมาอัพบอก มันก็อัพซะสั้นสุดๆ

ตอนนี้ เจ้าสัวกับเจ้าขาอาการดีขึ้นแล้ว

แต่เป็นแม่มันที่ทรุดลงอย่างหนัก

(ตอนนี้แอบใช้คอม เพราะนอนจนจะจมเป็นร่างเดียวกะที่นอนละ)

ไข้หวัดใหญ่เล่นงานหนักเลย เพราะไม่ได้พักมาหลายวัน

ต้องดูแลไอ้ตัวเล็กตัวใหญ่ พอวันจันทร์ เจ้าขาอาการไม่ดี

เลยจับแอดมิดเลย ด้วยว่ามีประกัน ให้เจ้าสัวอาศัยบารมี

เพราะเจ้าสัวไม่ได้ทำประกัน ม่ามี๊ไม่มีเงิน กั่กๆๆ

เลยจับเจ้าสัวเป็นคนไข้นอกแต่คุณหมอใจดีมาก

เพราะเจ้าสัวนี่กะโรงบาลขอนแก่นรามเป็นเหมือนบ้านหลังที่สอง

มาเกือบทุกวัน เพราะพี่สาวสนิทเปิดร้านเสริมสวยที่นี่ ก็จะมาหาลูกค้าต่อขนตา

ทำให้ทุกๆคนที่ รพ รู้จักเจ้าสัวไปหมด เหมือนเป็นเจ้าของ รพ เลยมัน

คุณหมอรักเจ้าสัวมากแล้วรู้ถึงปัญหาของบ้านเราว่าเราไม่มีเงินมากขนาด

ที่จะให้เจ้าสัวแอดมิดอีกคน แต่อาการเจ้าสัวไม่ดี

หมอเลยจับให้เป็นคนไข้นอกแต่ดูแลเป็นคนไข้ในทุกอย่าง

โชคดีของเจ้าสัวที่มีแต่คนรักอ่ะ

แล้วคืนนั้นม่ามี๊ก็น๊อคเลย ตั้งแต่เที่ยงคืน ยันตี4 ไม่ไหวแล้วจริงๆ

รู้สึกเหมือนกำลังจะตายแน่นหน้าอกหายใจไม่ออก

แค่จะไปกดออดเรียกพยาบาลยังไม่มีปัญญา

เลยกดมือถือไปหาแม่ บอกว่าไม่ไหวแล้ว

แม่ก็รีบมา แล้วให้พยาบาลวัดไข้ได้ 39.6 เค้าส่งลงห้องฉุกเฉินแทบไม่ทัน

สรุปเป็นไข้หวัดใหญ่ตามลูกไปอีกคนแต่อาการหนักหนาสาหัสเพราะมันเกือบขึ้นสมอง

เพราะไข้สูงเกิน โดนหมอด่าอีก กั่กๆ

ตั้งแต่คืนวันจันทร์ ยันวันนี้ ม่ามี๊ยังอาการไม่ดีขึ้น ไข้ไม่ลด

กินยาพาราทุก 4 ชม ติดกันมา แต่ไม่ลดเลย จนต้องใช้ยาฉีดแล้วก็ยานอนหลับช่วย

ตอนนี้เริ่มจะลุกนั่งได้แล้วแต่ก็ยังแย่อยู่

ส่วนเจ้าขากับเจ้าสัวอาการดีขึ้นมากๆแล้ว

หมอบอกไม่ต้องกลัวจะติดกันอีก เพราะเค้าสร้างภูมิต้านทานละ

กลัวมาก เพราะว่ามันไม่ยอมไปนอนที่อื่น ก็นอนกกกันอยู่ 3 คนนี่หล่ะ

ยังโชคดีหน่อยที่เด๋วคนนั้นคนนี้มาเยี่ยม ก็พอได้ฝากลูกไว้ให้ม่ามี๊ได้หลับสักแปป

ยายก็น่าสงสารดูแลตาแล้วยังวิ่งรอกมาดูแลพวกเราสามคนอีก

แต่ตอนยายไม่อยู่ก็หนักหนาเหมือนกันเพระอยู่กันแค่ 3 คน

ม่ามี๊แขนก็ติดน้ำเกลือแถมไข้สูง เดินก็ไม่ไหว เด๋วเจ้าขาก็ร้องจะเอาโน่นเอานี่

ม่ามี๊ก็ต้องคลานเอา เพระเดินไมไหว

บางทีก็อนาถตัวเองอ่ะ เหนื่อยมาก เหนื่อยจนอยากหนีไปไกลๆ อ่ะ

ก็ได้แค่คิด เพราะพอมองหน้าไอสองตัว ก็รู้แค่ รักมากอ่ะ ทำไม่ได้หรอก

ชีวิตจิตใจทั้งหมดเลย แค่เห็นมันยิ้มให้ ม่ามี๊ก็ โอเค สู้ๆ

แต่ตอนนี้จะอ้วกแล้ว ไม่ไหวอ่ะ

ไปพักก่อน จะได้พักไหมเนี่ย เพระไอ้อ้วนน้อยมันมองตาแป๋วจะให้เล่นด้วยนี่

เฮ้อ .... คุณแม่คูโบต้า เจงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

อยู่ รพ กัน 3 คนอีกแล้วพวกเรา

แต่รอบนี้ทรมานกว่าตอนคลอดเจ้าสัวตรงม่ามี๊สาหัสทำไรเองแทบไม่ไหว

แต่ต้องทำ ทำไปหน้ามืดไป แต่ต้องทำ สู้ว๊อยยยยยยยยยยยยยยยย

เป็นแม่คนแล้วนิ

ถึงจะคิดว่ายังไม่พร้อมจะรับผิดชอบ เพราะก็ยังอยากเที่ยว อยากมีสังคม

อยากทำโน่น นั่นนี่อีกสาระพัด แต่ในเมื่อเค้าเกิดมาแล้ว

ก็ต้องทำให้ดีที่สุดเท่าที่แม่คนนี้จะทำให้ลูกๆได้อ่ะ

รู้แค่ .. แม่รักพวกหนูเกินกว่าจะคิดถึงความสุขความสบายของตัวเอง

ขนาดตัวเองป่วย ก็ยังเป็นผีบ้า ห่วงลูกก่อนห่วงตัวเอง

จนหมอต้องให้ยานอนหลับมากิน เพราะไม่งั้นไม่ได้หลับไม่ได้นอน

ห่วงสาระพัด กลัวลูกไข้ขึ้น ก็จะคลานไปจับตัวลูกๆตลอดว่าไข้ขึ้นไหม

เด๋วก็ประสาทคลานไปอีกรอบดูว่าลูกหายใจออกไหม

พอจะหลับๆ ก็เอาอีกละ ระบบประสาททำงานคลานไปจับอีกว่ามันตัวร้อนไหม

เป็นงี้ทั้งคืน จนอิแม่แย่เลยไข้ไม่ลด เมื่อกี้หมอมาวัด 39.2 กั่กๆ โดนด่าไปตามระเบียบ

เลยได้เปลี่ยนจากยากินเป็นยาฉีด แล้วก็ยานอนหลับ

แถมต้องขอหมอถอดน้ำเกลือ เพราะไม่ไหว โดนเจ้าสัวกระชากเข็มที น้ำตาแตก

จนมือที่เจาะเขียวบวม เฮ่อ .. ชีวิตุณแม่คูโบต้า