มีอยู่อย่างนึงบนโลกใบนี้ที่เงินซื้อไม่ได้
คือ "เวลา"
นั่งคิดนอนคิดหนักเรื่องค่าใช้จ่ายจนไมเกรนจะขึ้นสมอง
แต่ตอนนี้สบายละ เพราะคิดแค่ว่า
ถ้ายังมีลมหายใจเงินอ่ะหาเมื่อไหร่ก็ได้
ตอนแรกอ่ะเครียดเพราะรู้สึกว่าไม่ไหวละ ลำบากเหลือเกิน
อยากทำงาน แต่พอคิดๆๆๆ ถ้าออกไปทำงาน ลูกหล่ะ???
ถ้าต้องเอาไปฝากเลี้ยง จะเอาเงินที่ไหนไปฝากอีก
แล้วรู้สึกแค่เวลาทองของลูกคือแรกเกิด - 4 ขวบ
อยากให้เค้าเป็นเด็กคุณภาพคัพติ้ว 5555
ปรึกษาคนนั้น คนโน้น คนนี้ ก็สรุป เอาลูกก่อน
ลำบากก็ทนเอาไปก่อนละกัน
เพราะไปโยนให้คนอื่นเลี้ยงก็จะเลี้ยงได้ดีเท่าเราเลี้ยงรึเปล่าก็ไม่รู้
ยังไงพ่อแม่เลี้ยงเองก็ดีที่สุดอยู่แล้ว
แล้วคิดแค่ว่า เราย้อนเวลากลับมาไม่ได้
ถ้าเราไปหางานหาเงิน แล้วไงอ่ะ พอมีเงิน แต่เอาเงินมาซื้อช่วงเวลาที่ดีที่สุดของลูกไมได้
ใช่ว่าเงินคือปัจจัยสำคัญอ่ะ แต่ลูกสำคัญกว่า อดทน อดทน ท่องไว้
ตอนนี้ก็ใช้ยุทธการพอเพียงหาได้ใช้ไป ไปก่อนละกันนะ กั่กๆ
อยากมีเงินเก็บแต่เก็บไม่ได้ เพราะทนสายตาเว้าวอนของไอ้เจ้าขาไมได้
เดี๋ยวอยากกินไอติม อยากกินนั่นโน่นนี่ ยังดีไม่ร้องเอาของเล่นไรพวกนี้
เพราะมี ลุง ป้า น้าอา ซื้อมาให้ตลอดอยู่ละพวกของเล่นอ่ะ
ทุกวันนี้ม่ามี๊ตื่นแต่เช้า หันไปเจอ 2 ตัวหลับพริ้ม ก็คือเช้าที่แสนสุขละ
ตื่นมารีบลงมาล้างขวดนม นึ่งขวด แช่ผ้า กวาด ถู บ้าน
จัดการอาบน้ำตัวเอง แล้วเตรียมข้าวเช่า + เสื้อผ้านักเรียนให้เจ้าขา
มองนาฬิกา 7.00 ก็ไปปลุกมันมาอาบน้ำ กินข้าว แต่งตัว
ไปส่งที่ รร จับเจ้าสัวยัดคาร์ซีท จับเจ้าขานั่งหลัง
บางวันมันตื่นสายมีหอบข้าวไปกินบนรถ กั่กๆ
ไปถึง รร ต้องไปส่งถึงหน้าห้องเรียนเพราะอาจารย์สั่งไว้ว่าเดือนแรกต้องส่งถึงหน้าห้อง
แต่เจ้าขามักจะพูดว่า ส่งแค่นี้พอ น้องอายเพื่อน 55555
ต้องถามอายทำไมมีแต่เพื่อนเค้าอยากให้พ่อแม่ไปส่ง
มันบอกแต่น้องไม่เหมือนเพื่อนไง
บางวันก็นั่งรอดูเจ้าขาเข้าแถวสวดมนต์ ออกกำลังกาย
เจ้าสัวก็ชอบอกชอบใจเพราะระหว่างนั้น เด๋วคนนั้น คนโนมาหยอกตลอดเวลา
พอสัก 9.30 ก็กลับบ้านมาจัดการกับผ้าที่แช่ไว้
จับเจ้าสัวหม่ำๆ ข้าวเช่า อาบน้ำแล้วก็จับมันนอนรอบเช้า
ม่ามี๊ก็จะว่างละ ก็ดูเคเบิ้ลไป เพราะมีแต่หนังใหม่ๆ
เด๋วนี้สบายไม่ต้องไปดูที่โรงเพราะเด๋วเคเบิ้ลเอามาฉายละ
เมื่อวานดู จั๊มเปอร์ หนุกดี ละก็ดู ดรีมทีม ขำกะจาย
ใครที่เครียดๆแนะนำไปหาเรื่อง ดรีมทีม กะเรื่อง ผีตาหวานอาจารย์ตาโบ๋วมาดู
ตอนแรกคิดว่าจปัญญาอ่อน แต่ไม่อ่ะ ขำมาก ขำแบบจะลงไปกลิ้งที่พื้น
55555 การันตีความขำ ไม่ขำมุกฝืดๆ อ่ะ เพราะมุขมันใหม่ดี กั่กๆ
จำได้ตอนที่เขียนบทเวลาหมดมุขก็ต้องไปเช่าพวกหนังตลกๆมาดูเพื่อเพิ่มพูนมุข
การันตีว่าขำแน่ๆ ไปหามาดูนะ กั่กๆ
พอเจ้าสัวตื่น ก็เล่นๆ ฟัดๆ จับกินข้าวเที่ยง
เล่นๆฟัดๆ จนถึงเวลาไปรับพี่เจ้าขาประมาณบ่าย 3.30
ก่อนหน้านั้นวันไหนมีลูกค้าเรียกไปต่อขนตาก็กะเตงกันไป เจ้าสัว ม่ามี๊
ก่อนถึงบ้านพาแวะเล่นม้าหมุนหยอดเหรียญก่อน
ชอบใจเค้าทั้งพี่ทั้งน้อง
เจ้าขารักน้อง เพราะม่ามี๊สอนให้รู้จักแบ่ง
เจ้าขาก็ยอมให้น้องเล่นด้วย
ไอ้น้องก็จากนั่งดีๆก็จะค่อยๆไหลลงมาจนพุงติดพวงมาลัย
ขอบอกเจ้าสัวมีจับพวงมาลัยหมุนด้วย สุดๆ ไปเลย 6 เดือนเองนะ 555
พอเปลี่ยนคันเจ้าขาบอก รอบนี้ให้ไอ้อ้วน 1 ซ้อนนะ เดี๋ยวอ้วน 2 ขับเอง
อ้วน 1 นี่เจ้าสัว อ้วน2 เจ้าขา .. พี่มันตั้งเอง





เล่นกันพอหอมปากหอมคอ ก็กลับบ้าน
จับเจ้าขา+เจ้าสัว อาบน้ำพร้อมกัน ทานข้าวเย็น แล้วก็ขึ้นบนบ้าน เล่นๆ
พอ 2 ทุ่ม ปิดไฟ นอน 555555 นอนโครตเร็ว
พอลูกหลับหมด ม่ามี๊เวลาทองคำก็เอาซีรี่เกาหลีมาดู ไม่ก็ดูเคเบิ้ลไป .. ละนอน
แปปๆ เช้าละ ... เวลาโครตเร็ว ...

ม่ามี๊คงคิดถูกนะที่เลือกเอาพวกหนูก่อน
เงินไม่ตายก็หาเอาใหม่เนอะลูก
แต่เวลาของพวกหนูมันผ่านไปเร็ว เร็วจนน่าตกใจ
เจ้าขา 4 ขวบ เจ้าสัว 6 เดือน โอวแม่เจ้า
เร็วโครตตตตตตตตตตตตตตตตตตต
ตอนนี้เราก็ใช้วิธีหาเช้ากินค่ำไปก่อนละกัน กั่กๆ |